„Trener powinien być osobą, która jest dobrze przystosowana, spójna, wykazuje się inteligencją społeczną oraz wie, jak nawiązać kontakt bez manipulowania ludźmi”.

Historia o trenerze

Z każdym zawodem związane są jakieś mity. Podobnie jest w przypadku zawodu trenera. Jakie to mity? Często można spotkać się z opiniami, które sugerowałyby, iż jest to zawód „miodem i mlekiem płynący”. Zawrotne stawki trenerskie, kilka dni pracy w tygodniu, a w dodatku trenerem może zostać niemal każdy.

Otóż rzeczywistość nie wygląda tak landrynkowo. Stawki trenerskie potrafią być wysokie, ale to wszystko zależy od kompetencji trenera, jego wiedzy, doświadczenia, opinii klientów. Ponadto trener najczęściej sam pokrywa koszty związane z dojazdem na szkolenie, noclegami itd. Kilka dni pracy w miesiącu to istna mrzonka. Szkoleniowiec nie pracuje tylko podczas samego szkolenia. Dodatkowo – a może głównie – pracuje też przed szkoleniem, często przygotowując się do niego nawet kilka dni.

Samo szkolenie jest tylko swoistym zwieńczeniem jego ciężkiej pracy. I największe kłamstwo – trenerem może zostać każdy. Otóż jak do każdego wykonywanego zawodu tak i do zawodu trenera – trzeba posiadać pewne wstępne predyspozycje, które rozwiną się w kompetencje, pozwalające być dobrym – a w szczególności – skutecznym szkoleniowcem.

Inteligencja emocjonalna trenera

Wypada chyba zacząć od samego początku – a zatem – cech osobowościowych osoby która chciałaby podjąc zawód trenera. Uważam, iż jednym z fundamentów jest zjawisko, które przez Daniela Golemana zostało nazwane Inteligencja Emocjonalną. Są to kompetencje osobiste człowieka w rozumieniu zdolności rozpoznawania stanów emocjonalnych własnych oraz innych osób, jak też zdolności używania własnych emocji i radzenia sobie ze stanami emocjonalnymi innych osób.

Kompetencje zaliczane do inteligencji emocjonalnej, to zdolności komplementarne w stosunku do inteligencji racjonalnej, rozumianej jako umiejętności czysto intelektualne, analityczne i abstrakcyjne.

Niewątpliwie jest to typ inteligencji, który w dużym stopniu przydaje się na sali szkoleniowej. Ponadto – jeśli już jesteśmy przy cechach ułatwiających funkcjonowanie społeczne jednostki – trener powinien charakteryzować się: sumiennością i punktualnością; stosowaniem w relacjach z innymi ludzi zasady wygrany-wygrany, powinien kierować się obiektywizmem, a także dawać odczucie osoby wysoce wiarygodnej. Wszystkie powyższej wspomniane cechy pozwolą mu na stworzenie autorytetu u grupy szkoleniowej, umiejętne zauważenie jej budowy, liderów, kierowanie jej emocjami i procesami, które zachodzą w trakcie trwania szkolenia.

Grupa

No właśnie, dochodzimy do umiejętności fundamentalnej dla trenera – umiejętności pracy z grupą, jej słuchania i wsłuchiwania się w „nią” oraz procesy w niej zachodzące. Trener – niemal jak coach – pozwala grupie dochodzić samej do wiedzy, samej generować wnioski. Nie jest on tylko prelegentem wykładającym suche fakty. Szkolenie nie może być show jednej osoby – trenera gwiazdora. Te wszystkie czynniki są niezwykle ważne z uwagi na główny cel szkolenia – efektywne przekazanie wiedzy i nowych kompetencji uczestnikom szkolenia.

Natomiast szansa na to, iż wiedza i kompetencje będą stałe i utrwalą się po szkoleniu, rośnie razem z procesem wywołanym przez trenera – a mianowicie – przekonania grupy, że to czego się uczą to są ich własne przekonania.

Projektowanie szkolenia

Wpływa to na kolejną cechę/umiejętność trenera. Dotyczy ona czasu projektowania i przygotowywania szkolenia. Zarówno proces szkoleniowy jak i materiały merytoryczne powinny być przygotowane w taki sposób, aby były one jak najbardziej zbliżone do tego z czym muszą sobie radzić uczestnicy szkolenia na co dzień. Jest to związane z kolejna pożądaną kompetencją, a mianowicie _ innowacyjnością – zarówno w przygotowywaniu szkoleń i programów jak i sposób nawiązywania relacji z grupą.

Jak łatwo zauważyć po lekturze powyższego tekstu, aby zdobyć wysokie kompetencje i być certyfikowanym trenerem należy w to zainwestować duża ilość czasu i wytężonej pracy. Po dobrym szkoleniu pracownicy z chęcią będą wykorzystywać nowo zdobyte umiejętności, a to czynnik przesądzający o efektywności szkolenia oraz pracy trenera.

Bibliografia:

Egan G., Twarzą w twarz. Uczestnictwo w grupowym treningu psychologicznym i rozwój interpersonalny. Poznań: Zysk – S-ka Wydawnictwo S.J.

Daniel Goleman, Inteligencja emocjonalna, Media Rodzina, 2007

 

UDOSTĘPNIJ
Poprzedni artykułInsights Discovery™ czyli kolory, które mówią…
Następny artykułCzym jest coaching?
Założycielka firmy Orinoko Szkolenia i Doradztwo, certyfikowany trener z wieloletnim doświadczeniem ze stajni Elżbiety Sołtys. Razem ze swoim zespołem trenerskim z całej Polski przeprowadza firmy przez procesy zmian i sprawia, że pracownicy pracują wydajniej i chętniej. Specjalista od zadań trudnych, a czasem i niemożliwych. Propagatorka pracy systemowej w organizacji i sprawczyni zmian na lepsze w kilkunastu firmach w całej Polsce.